Cami ve cenaze adabı

Geçtiğimiz günlerde bir yakımınım cenaze namazına iştirak ettim. Orada bazı hususlar dikkatimi çekti ama “Bir defaya mahsusluk durumdur” düşüncesiyle gündeme getirmeyi düşünmemiştim.

Sonrasında bu konuya özellikle dikkat kesildim ve her defasında benzer tablonun vuku bulduğuna “üzülerek” şahitlik ettim. Dolayısıyla da bu konunun kaleme alınmasının şart olduğu kanaatiyle yazının başına geçtim.

Efendim, olay şu:

Malumunuz, herkesin anası, babası, yakını kendine kıymetli. Ve bu kıymetli isimler vefat ettiğinde de azami özen gösterilmek istenir.

Acısı olan bu insanların da incitilmemesi, eşit muameleye tabi tutulması lazım!

Lakin şehrimizde tanınmış bir iş insanı, bir bürokrat veya “ensesi kalın” birinin cenazesi olduğunda doğal olarak protokol cenazeye geliyor; Emniyet, trafik tedbir alıyor.

Deyim yerindeyse, kentte cenazelerin kaldırıldığı Hulusi Akar Cami, mahşer alanı gibi oluyor.

O mahşeri kalabalığın olduğu anlarda da trafik ekipleri bazılarının araçlarını içeri alırken, bazılarını da almıyor. Hatta hiç protokol diyemeyeceğimiz tipler (!) “tespihini sallayarak” araçlarıyla içeriye dalıveriyor.

Henüz camiye giriş aşamasında bu tablo bile hoş olmuyor, çifte standart oluyor ve insanları incitiyor!

İkincisi; yine camide o kalabalığı yararak, en ön safa geçen ardından cenaze namazı için saf tutulurken ön sıraları adeta gasp edenler oluyor.

Beş musalla taşının olduğu Hulusi Akar Cami’nde, öyle bir tablo ortaya çıkıyor ki; anası, babası, yakınını kaybetmiş insanlar kendi yakınlarının cenazesi önünde saf tutup, namaz kılamıyor.

Tanınmış kişinin salını tutma yarışına girenler, gerideki garibanın cenazesine dönüp bakmıyor, oradaki ailelere baş sağlığı dilemiyor bile.

Adeta o insanlar itilip, öteleniyor!

Yine musallada 4-5 cenaze varken, bir-ikisinin ismi zikrediliyor, bazen iş abartılıp methiye dizercesine cümleler bile kuruluyor! Bu dinimizce de çok uygun düşmeyen bir durum olduğu gibi ahlaki ve eşit de olmuyor ne yazık ki.

Valiliğin de müftülüğün de emniyetin de bu tür durumlarda çok hassas olması kaçınılmaz görünüyor.

Çünkü insanların en hassas olduğu durumlar cenazelerinin olduğu zamanlardır.

Bir gün birisi çıkar, bir protokol mensubunun yakasına yapışır, tepki gösterir, bunun altından kimse kalkamaz.

Demedi demeyin!